Γράφει η Μαριάμ Πολυγένη

Ο Κώστας Λαδόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, έζησε κι έκανε οικογένεια στη Σουηδία, ενώ τα τελευταία χρόνια ζει πάλι στην Αθήνα, που τον γνώρισε ως Φώντα Λαδοπρακόπουλο στην ΕΡΤ. Τα παιδιά είναι η μεγάλη του αγάπη και οι μέρες του δεν αδειάζουν ποτέ. Γράφει, ζωγραφίζει, κατασκευάζει παιχνίδια και κούκλες, ενώ, παράλληλα, ασχολείται με το ρεμπέτικο ως μελετητής.

Οι λέξεις «διανοούμενος», «συγγραφέας», «μελετητής» δεν του αρέσουν ιδιαίτερα. Έχει γράψει ένα από τα πιο πρωτότυπα βιβλία που κυκλοφορούν στην Ελλάδα, αυτή τη στιγμή: «Το Σώμα Μετέωρο». Ο ίδιος ο Λαδόπουλος μετεωρίζεται μεταξύ όσων επιθυμεί κι όσων αντέχει, μεταξύ «πραγματικότητας» και φαντασίας. Αγαπά τις γυναίκες και ντύνεται με πολλές στρώσεις ρούχων, δηλώνει -και ισχύει- ότι ο χρόνος τον έχει ξεχάσει κι αποτελεί μια χαρακτηριστική φιγούρα στους δρόμους όποιας πόλης κι αν βρεθεί.

Για έναν άνθρωπο που δε διστάζει να δείχνει τα συναισθήματά του σε καθημερινή βάση, ίσως είναι λιγάκι δύσκολο να τα καταθέτει γραπτώς, σε μια συνέντευξη. Ίσως σε αυτό να οφείλεται η λακωνικότητα που θα διαπιστώσετε στις απαντήσεις του. Ίσως πάλι όχι… Ποτέ δεν ξέρεις με τον Λαδόπουλο!

 

Ευγνωμονώ τη ζωή μου που ήταν σπασμένη σε χίλια κομμάτια, τα πολλά σπίτια που άλλαξα, τη Βραζιλία που μ’ έμαθε να βλέπω και να μυρίζω, ευγνωμονώ τις γυναίκες που συνάντησα κι ΕΝΑΝ μοναδικό φίλο, τον Α.Σ.

Απολαμβάνω τη δημιουργία των προσωπικών μου πλασμάτων. Από τον Λεοπόλδο ντε Βρακουλί Πον-Πον, την ξινή και καταθλιπτική πριγκίπισσα Ερτζέμ, την εργασιομανή Λαστέξ Ζιγκουλί, την Παστιρόλα Γοναπετούη, τον ασκητή Ίωρ και έναν μεγάλο υπόλοιπο στρατό πλασμάτων.

Ακούω Death Metal, Ambient, Ρεμπέτικα, προκλασσική, τα πάντα!

Νοσταλγώ δε νοσταλγώ, δεν έχω καιρό για νοσταλγίες, τρέχω Μπροστά.

Συγχωρώ γιατί καταλαβαίνω.

Φοβάμαι ΔΕΝ!

Εμπνέομαι από το κάθε τι. Από την απογείωση ενός κόκκου σκόνης, απ΄ την αλλαγή της γωνίας που φυσάει ο άνεμος, απ’ τα παιχνίδια του νερού στο ταβάνι.

Διασκεδάζω είναι ένα πολύ παράξενο ρήμα που σπάνια χρησιμοποιώ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν «διασκεδάζω» στ’ αλήθεια.

Επιβιώνω γιατί, στο βάθος, αδιαφορώ.

Λαχταρώ τα δυο σου μάτια που μέσα τους καίνε μαύρες φωτιές.

Αγγίζω τους ανθρώπους και τα λουλούδια.

Διαβάζω όχι ιδιαίτερα πολύ πλέον, σερφάρω διαβάζοντας και διαβάζω σερφάροντας.

Προτείνω στους μπαμπάδες και τις μαμάδες να γνωρίσουν τον κόσμο του Κλίμιντριν, που φροντίζει στ’ αλήθεια τα παιδιά, όχι απλώς απασχολώντας τα δημιουργικά…

Θαυμάζω την χορογράφο Maguy Marin.

Πληγώνομαι; Μπα…

Αγαπώ τη ζωή. Πολύ!

Σοκάρομαι τόσο σπάνια-για να μην πω ποτέ- που αυτό, καμιά φορά, σοκάρει τους άλλους και τις άλλες.

Σκέφτομαι

Ανυπομονώ σπανίως. Συνήθως το αντίθετο. Έχω υπομονή κι αφήνω κάτι να έρθει όποτε θέλει αυτό.

Ελπίζω σ’ έναν κόσμο με περισσότερο duende. Τι είναι duende; Ψάξτε το…

 


Info:                       

 O Κώστας Λαδόπουλος μαζί με τη Μαίρη Καρακώστα

σας προσκαλούν να γνωρίσετε το Κλίμιντριν-Μικρό, Νανό, Πικό

Γεωργίου Καφαντάρη 57, Άγιος Αρτέμιος, Παγκράτι

211-1132586

698-5693809

klimintrin@gmail.com

fb page: www.facebook.com/info.klimintrin/